Anteny Systemy System składający się z anteny nadawczej i anteny odbiorczej. Pierwszy z nich to konwerter trybu transmisji, przekształcający prąd fal radiowych lub falę elektromagnetyczną fali podróżnej w przestrzenną falę elektromagnetyczną w trybie fali dyfuzyjnej, a drugi to konwerter trybu transmisji
Rozwój anteny jest ściśle związany z rozwojem technologii radiowej. Różne typy anten są zaprojektowane tak, aby spełnić praktyczne wymagania, które zostały przedstawione w tym czasie.
Pierwsza para anten została zaprojektowana przez niemiecką HR Hertz w 1887 roku, aby potwierdzić teorię obecności fal elektromagnetycznych zaproponowaną przez JC Maxwell w Wielkiej Brytanii. Anteny startowe były dwiema kulkami, które były bliżej siebie, używając iskiernika między dwiema kulami do wytworzenia fal elektromagnetycznych. Antena odbiorcza z anteną pętlową. 1901 Włochy G. Marconi po raz pierwszy używa dużej anteny do osiągnięcia komunikacji oceanicznej. Praktyczna pierwsza para anteny transmisyjnej typu T z 50 drutami miedzianymi, górą połączoną z linią poziomą, zawieszoną na dwóch wspornikach.
Głównym zastosowaniem wczesnego radia jest długofalowa komunikacja oceaniczna, badania antenowe koncentrują się na paśmie fal długich. Antena długofalowa charakteryzuje się dużą nośnością, dużą strukturą, niską wydajnością.
Po 1925 roku radio zaczęło przeważać, a antena dookólna dookólna stopniowo się rozwijała. Najwcześniejsza antena średniofalowa ma antenę w kształcie litery T, odwróconą w kształcie litery L i parasolkę. W celu przezwyciężenia zakłóceń interferencyjnych fal nieba generowano zniekształcenia o nadmiernej amplitudzie, ale zaprojektowano także antenę wieżową typu pull-line i samobieżną. Wysokość tej pionowej anteny może być nie tylko bardzo wysoka, energia fal spolaryzowanych pionowo może być bardziej skoncentrowana w kierunku wzdłuż ziemi do promieniowania otaczającego i zredukować wysoki kąt elewacji promieniowania spolaryzowanego, osłabić spadek nieba Wpływ i rozszerzenie skutecznego pokrycia fali naziemnej.
1925 lat temu okazało się, że użycie odbicia jonosferycznego może być krótkofalową komunikacją dalekosiężną, a wymagana moc może być znacznie zmniejszona, więc kierunkowa antena krótkofalowa szybko się rozwija. Oferowane są różne rodzaje poziomej anteny i anteny, w tym wbudowana antena pozioma, podwajająca antena i szerokopasmowa antena diamentowa z falą biegnącą.
Chociaż w 1927 roku w Japonii Yagi i Yutian zaproponowali antenę falową (powszechnie znaną jako antena Yagi), do 40 lat później, dzięki rozwiązaniu źródła oscylacji i rozwojowi komunikacji ultrakrótkiej fali, opracowano i zastosowano antenę Yagi. Już w 1888 r. HR Hertz zaproponował pomysł anteny parabolicznych reflektorów, aż do 1937 r. Został wprowadzony w życie. Antena tubowa jest w 20 wieku, 30 lat z rozwojem technologii falowodowej. Podczas II wojny światowej, w związku z rozwojem technologii radarowej, antena mikrofalowa odpowiadająca gwałtownemu rozwojowi. Antena paraboliczna, antena obiektywu, antena prętowa, antena szczelinowa itp. W tym okresie mają różny stopień zaawansowania. Wśród nich szczególne znaczenie ma opracowanie anteny parabolicznej, w tym konstrukcja irradiatora, skanowanie wiązki i generowanie kształtu mapy.
Systemy antenowe Po zakończeniu II wojny światowej, wraz z rozwojem komunikacji mikrofalowej, ultradźwiękowego radia mobilnego, nadawania programów telewizyjnych i radioastronomii oraz rozwoju technologii takich jak komunikacja rozproszona, radar monopulsacyjny i apertura syntetyczna, antena, przekaźnik mikrofalowy antena peryskopowa, antena logarytmiczna o zmiennej częstotliwości quasi-non-frequency i izometryczna antena spiralna. Pod koniec lat pięćdziesiątych, po pojawieniu się satelitów i pocisków międzykontynentalnych, wymagania anteny, oprócz wysokiej jakości, wysokiej rozdzielczości, szybkiego skanowania i precyzyjnego śledzenia wysokich parametrów, wymagały anteny ze względu na pilna konkurencja w zakresie uzbrojenia i potrzeba prowadzenia wojny elektronicznej, w tym polaryzacja kołowa, szerokie pasmo, wielofunkcyjność i dostosowanie do potrzeb wbudowanych w konstrukcję samolotu i innych cech. Od lat sześćdziesiątych do wczesnych lat siedemdziesiątych, główne osiągnięcia w opracowywaniu anteny były następujące: (1) budowa i ulepszenie anteny stacji dużej stacji naziemnej, w tym stosowanie dżemu i anteny, paszy i modyfikacja głównych i subrefleksyjnych powierzchni oraz falowodu wiązkowego; Układ szeregowy: dzięki udoskonaleniu przełącznika fazowego znacznie rozwinięto zastosowanie komputera elektronicznego, szybkiej reakcji na żądanie i wymagań dotyczących jednoczesnego wyszukiwania i śledzenia wielu celów; ③ wielu typowych przedstawicieli dużego radioteleskopu. Ponadto, anteny na antenach, takie jak anteny doładowujące, anteny zwrotne, aktywne anteny i samoloty (w tym samoloty, rakiety, pociski, satelity) również dokonały istotnych zmian w tym okresie.
Systemy antenowe W latach siedemdziesiątych, wraz z rozwojem technologii radiowej do fal milimetrowych, fal submilimetrowych i fal świetlnych, ponownego wykorzystania częstotliwości, polaryzacji ortogonalnej, pomiaru w pobliżu pola, wielowiązkowej, mikropaskowej anteny, anteny powierzchniowej, układu współosiowego i antena odbłyśnika A błąd bitowy i przetwarzanie sygnału antenowego, syntetyczna apertura i adaptacyjna antena są również brane pod uwagę i uzyskują odpowiedni rozwój.
W latach osiemdziesiątych rozwój anteny w połączeniu z rozwojem zespołu w celu dalszego badania typu i działania anteny w celu zbadania i udoskonalenia dużej liczby prac badawczych stopniowo zmienił się w transmisję i odbiór przejściowych fal elektromagnetycznych, rozpraszanie celu i odwrotne rozpraszanie, rozwiązanie problemu problemu, promieniowanie i rozproszenie anteny w specjalnym medium